groen

afval

ik ben een meisje met een veel te korte froe en een droom van lange haren en een veel te korte neus

en even samen in een realiteit waren die alleen wij kenden, de comfort van mijn lakens van jouw lichaam die mijn nachtmerries als een dromenvanger. Je kind droomt, ze let niet op, ze droomt altijd maar weg en zo leert ze neits uit de lse.Vaak schrijf ik zo een lange zinnen omdat mijn zinnen geen zinnen zijn mijn zinnen worden in het midden getransformeert naar andere zinnen andere zinnen andere zinnen en zo blijft de stroom stromen want hoe moet je verder gaan wanneer je een punt achter je gedacht zet.